„Ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego poczęcia – mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmogącego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego – została zachowana jako nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną, i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć” – brzmi dogmat o „Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny” ogłoszony bullą „Ineffabilis Deus” 8 grudnia 1854 roku przez papieża Piusa IX.

Cztery lata później, 25 marca 1958 roku, dogmat ten został niejako potwierdzony przez samą Matkę Bożą, która objawiając się w Lourdes św. Bernadecie Soubirous i pytana przez nią o imię, przedstawiła się: „Ja jestem Niepokalane Poczęcie”.

Gwiazda zaranna

„Wówczas, gdy definitywnie przybliżyła się «pełnia czasu», gdy zbawczy adwent Emanuela stał się bliski swego wypełnienia, Ta, która została odwiecznie przeznaczona na Jego Matkę, była już na ziemi (...) pośród «nocy» adwentowego oczekiwania zaczęła świecić jako prawdziwa «Gwiazda zaranna» (Stella Matutina). Istotnie, tak jak gwiazda owa, «jutrzenka», poprzedza wschód słońca, tak Maryja, od swego Niepokalanego Poczęcia, poprzedziła przyjście Zbawiciela, wschód Słońca sprawiedliwości w dziejach rodzaju ludzkiego” – pisał o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny św. Jan Paweł II w encyklice „Redemptoris Mater”.

Augustyn z Hippony, pisząc o powszechnym poddaniu ludzkości skażeniu grzechem pierworodnym, zaznaczył, że nie dotyczy ono Najświętszej Dziewicy Maryi, „wobec której – gdy mowa o grzechach – ze względu na cześć [należną] Panu nie chcę podejmować absolutnie żadnej dyskusji. Skąd bowiem możemy wiedzieć, jak ogromna łaska dla zwyciężenia wszystkiego, co dotyczy grzechu, została udzielona tej, która zasłużyła, by począć i porodzić Tego, o którym stwierdzono, że nie ma żadnego grzechu?” – pytał.

Godzina Łaski

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia w Austrii, Hiszpanii, Portugalii i we Włoszech jest dniem wolnym od pracy. Na placu Hiszpańskim w Rzymie papież modli się tego dnia pod pomnikiem Niepokalanie Poczętej Maryi. Zgodnie z tradycją figurę Matki Bożej dekoruje kwiatami ambasada Hiszpanii. Francja słynie z kolei z obchodzonego 8 grudnia w Lyonie „Fête des Lumières”, czyli „Święta świateł” upamiętniającego cudowne ocalenie mieszkańców miasta od zarazy, które – jak wierzyli – zawdzięczali Matce Bożej. W obecnych czasach uroczystości w Lyonie dla wielu mieszkańców i turystów mają raczej świecki charakter i polegają na podziwianiu imponujących iluminacji lyońskich budynków, jednak katolicy tego dnia nie zapominają o tradycyjnej procesji ze świecami ku czci Najświętszej Maryi Panny. Co roku wyrusza ona z katedry św. Jana w dzielnicy starego Lyonu do górującej nad miastem bazyliki Notre-Dame de Fourvière.

8 grudnia to także tzw. Godzina Łaski. Jest to nabożeństwo, które wierni zaczęli praktykować za sprawą prywatnych objawień Matki Bożej Róży Duchownej we włoskim Montichiari. Kościół nie uznał wprawdzie tych objawień za mające z całą pewnością nadprzyrodzony charakter, jednak jednocześnie nie zakazał praktykowania nabożeństwa „Godziny Łaski”, przeciwnie, wiele parafii organizuje tego dnia między godziną 12 a 13 specjalne czuwania i modlitwy.

Jak czytamy na stronie misericors.org, o miejscu objawień, „niewielkim miasteczku w północnej Italii, u podnóża Alp, 20 km od Brescii, zrobiło się głośno tuż po II wojnie światowej. Wówczas to, w roku 1946, najpierw w Montichiari, a potem – w następnych latach – w położonej nieco na uboczu dzielnicy Fontanelle Matka Boża wielokrotnie ukazała się Pierinie Gilli, pielęgniarce z miejscowego szpitala. Dzięki tym objawieniom miasteczko zupełnie zmieniło swój charakter, m.in. w górującym nad okolicą starym zamku, zwanym obecnie Zamkiem Maryi, ulokowano ośrodek dla ludzi chorych i starych, natomiast przy źródle w Fontanelle – według życzenia Maryi – powstał ogromny ośrodek leczniczy z basenami z leczącą wodą z poświęconego przez Najświętszą Pannę źródła”.

Według relacji mistyczki Pieriny Gilli, 8 grudnia 1947 r. w bazylice w Montichiari Maryja powiedziała: „Życzę sobie, aby każdego roku w dniu 8 grudnia, w południe obchodzono Godzinę Łaski dla całego świata. Dzięki modlitwie w tej godzinie ześlę wiele łask dla duszy i ciała. Będą masowe nawrócenia. Dusze zatwardziałe i zimne jak marmur poruszone będą łaską Bożą i znów staną się wierne i miłujące Boga. Jest moim życzeniem, aby ta Godzina była rozpowszechniona. Wkrótce ludzie poznają wielkość tej Godziny Łaski. Jeśli ktoś nie może w tym czasie nawiedzić kościoła, a będzie modlił się w południe w domu, ten także otrzyma za moim pośrednictwem wiele łask. Każdy, kto będzie modlić się w tej intencji i wylewał łzy pokuty, odnajdzie pewną drabinę niebieską, przez me macierzyńskie Serce będzie też miał zapewnioną opiekę i łaskę”. Wskazując na Swoje Serce, dodała: „Spójrz na to Serce, które tak umiłowało ludzkość, ale większość ludzi tylko rzuca w nie obelgami. Jeśli dobrzy i źli zjednoczą się w modlitwie, dostąpią przez to Serce miłosierdzia i otrzymają dar pokoju”.

Tekst pochodzi z 50. (1769) numeru „Tygodnika Solidarność”.