Obchody te są różne w zależności od kraju czy Kościoła. Niektóre Kościoły, diecezje czy miasta organizują jedno nabożeństwo, inne spotykają się każdego dnia Tygodnia Modlitw. Na nabożeństwach w diecezjach Kościoła rzymskokatolickiego zapraszani są duchowni i świeccy z bratnich Kościołów chrześcijańskich. Zalecane jest organizowanie nabożeństwa Słowa Bożego. Zwyczajem przyjętym w Polsce jest międzywyznaniowa wymiana kaznodziejów.

Polska

W Polsce centralne nabożeństwo ekumeniczne odbędzie się w tym roku w Warszawie, w soborze prawosławnym św. Marii Magdaleny na Pradze, w niedzielę 23 stycznia o godzinie 17.00. Jako kaznodzieja został zaproszony bp Michał Janocha (Kościół rzymskokatolicki, archidiecezja warszawska).

W naszym kraju w przygotowywaniu i obchodach Tygodnia uczestniczy Polska Rada Ekumeniczna i Kościół rzymskokatolicki. W skład PRE wchodzą: Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny, Kościół Ewangelicko-Augsburski, Kościół Ewangelicko-Reformowany, Kościół Ewangelicko-Metodystyczny, Kościół Polskokatolicki, Kościół Starokokatolicki Mariawitów i Kościół Chrześcijan Baptystów.

Gwiazda betlejemska tematem Tygodnia Modlitw o Jedność

Jako temat na tegoroczny Tydzień chrześcijanie z Bliskiego Wschodu - którym to powierzono - wybrali fragment z Ewangelii św. Mateusza: „Zobaczyliśmy Jego gwiazdę na Wschodzie i przyszliśmy oddać Mu pokłon” (Mt 2, 1-12). Mędrcy przybywają z odległych krajów i reprezentują różne kultury, ale wiedzie ich to samo pragnienie, aby zobaczyć i poznać Nowonarodzonego Króla i zjednoczyć się w prostym akcie składania hołdu i ofiarowania darów.

Bp Jacek Jezierski, przewodniczący Rady Konferencji Episkopatu Polski ds. ekumenizmu wyjaśnia, że „Temat tygodnia modlitwy 2022 posiada rys chrystologiczny. Gwiazda, którą ujrzeli mędrcy/królowie/magowie doprowadziła ich do Jezusa narodzonego w Betlejem. Do Syna Bożego, który stał się człowiekiem. Mędrcy odnaleźli Zbawiciela i odkryli najgłębszą prawdę o rzeczywistości. Słowa Ewangelii św. Mateusza odsyłają do Jezusa”. Dodaje, że „Wszyscy chrześcijanie są zobowiązani, aby jeszcze bardziej iść za światłem prawdy Chrystusa. Ona jest fundamentem jedności (zob. Mt 2, 2)”.

Przygotowanie materiałów do nabożeństw powierzono przedstawicielom Kościołów chrześcijańskich Bliskiego Wschodu. Istnieje tam Rada Kościołów Bliskiego Wschodu, do której należą różne Kościoły: Libanu, Syrii, ale także Iraku. Chrześcijanie na Bliskim Wschodzie należą do starożytnych Kościołów różnych obrządków oraz wyznań. Część z nich utrzymuje jedność ze Stolicą Apostolską. Niektóre zaś nie posiadają takiej więzi (nestorianie, monofizyci). Teksty zostały ostatecznie opracowane i zatwierdzone przez członków Międzynarodowego Komitetu mianowanego przez Komisję Wiara i Ustrój Światowej Rady Kościołów i Papieską Radę ds. Popierania Jedności Chrześcijan. 

Bliski Wschód wydał tysiące chrześcijańskich świadków i tysiące chrześcijańskich męczenników. A dziś, bardziej niż kiedykolwiek potrzebuje, by niebiańskie światło zajaśniało jego mieszkańcom. Gwiazda betlejemska jest znakiem, że Bóg towarzyszy swojemu ludowi, odczuwa jego ból, słyszy jego płacz, okazuje mu współczucie i uczestniczy w jego niedoli.

Wojna na Bliskim Wschodzie spowodowała zniszczenie miast i wsi, domów i świątyń, a także prześladowania religijne ze strony fundamentalistów islamskich. W Libanie przebywa ok. 1800 rodzin z Kościoła chaldejskiego (Irak) oraz ok. 2 miliony Syryjczyków (ks. Waldemar Cisło). Są oni pozbawieni własnych domów, pracy, dostępu do pełnej opieki zdrowotnej, edukacji, ale też życia kościelnego według własnej tradycji. Koczują w libańskich obozach dla uchodźców.

Program

Polską wersję materiałów - po raz dwudziesty piąty - przygotował ekumeniczny zespół redakcyjny powołany przez Komisję ds. Dialogu między Polską Radą Ekumeniczną a Konferencją Episkopatu Polski.

Tematy poszczególnych dni Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan na rok 2022 brzmią następująco:

Dzień 1: „Zobaczyliśmy Jego gwiazdę na Wschodzie” (Mt 2,2)

Podnieś nas i przyciągnij do swojego wspaniałego światła

Dzień 2: „Gdzie jest nowo narodzony król Żydów?” (Mt 2,2)

Pokorne przywództwo burzy mury i buduje z miłością

Dzień 3: „Kiedy król Herod to usłyszał, przeraził się, a z nim cała Jerozolima” (Mt 2,3)

Obecność Chrystusa przewraca świat do góry nogami

Dzień 4: „A ty, Betlejem… wcale nie jesteś najmniejsze” (Mt 2,6)

Choć mali i cierpiący, niczego nam nie brakuje

Dzień 5: „Gwiazda, którą zobaczyli na Wschodzie, prowadziła ich” (Mt 2,9)

Prowadzeni przez jedynego Pana

Dzień 6: „Zobaczyli Dziecko i Jego matkę, Marię, padli na twarz, oddając Mu pokłon” (Mt 2,11)

Zgromadzeni w uwielbieniu wokół Jedynego Pana

Dzień 7: „Rozłożyli swe skarby i ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę” (Mt 2,11)

Dary wspólnoty

Dzień 8: „Inną drogą powrócili do swojego kraju” (Mt 2,12)

Ponad znanymi drogami podziału do Bożych nowych ścieżek

Geneza i historia

Współczesny ekumenizm i modlitwa o zjednoczenie chrześcijan mają swoją „prehistorię”. W różnych Kościołach i wspólnotach chrześcijańskich rodziło się i dojrzewało pragnienie pojednania, porozumienia i zjednoczenia. Tak było w XIX w. i wcześniej. Za początek modlitwy o jedność chrześcijan przyjmuje się rok 1908. Za ojca tej inicjatywy uchodzi ks. Paul Wattson. Jednak jego inicjatywa nie przyjęła się szerzej. Odnowicielem praktyki tygodnia modlitwy o zjednoczenie chrześcijan stał się ojciec Paul Couturier z Lyonu. W ten sposób modlitwy tego typu zaczęły się w 1936 roku i rozprzestrzeniły się w krajach Europy zachodniej w różnych społecznościach wyznaniowych. Przyjął się termin od 18 do 25 stycznia.

Dekret o ekumenizmie [Unitatis redintegratio - przyp. red.] (1964) Soboru Watykańskiego II potwierdził znaczenie ekumenizmu duchowego, a więc także modlitwy o jedność oraz wspólnej modlitwy o zjednoczenie.

Przedstawiciele Kościoła rzymskokatolickiego i Światowej Rady Kościołów zaczęli w roku 1966 wspólnie przygotowywać coroczne tygodnie modlitwy i zjednoczenie chrześcijan. Za czasem odpowiedzialnymi za przygotowanie tematyki i materiałów stały się: Papieska Rada ds. popierania jedności chrześcijan oraz Komisja Wiara i Ustrój Światowej Rady Kościołów. Przyjęto zasadę, że część materiałów na tydzień modlitwy przygotowują wstępnie chrześcijańskie społeczności lokalne różnych wyznań. W ten sposób wydane co roku materiały ukazują problemy ekumenizmu i życia w różnych środowiskach i krajach.

Niektóre daty z historii Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan

Ok. 1740 - w Szkocji spotykamy się z ruchami charyzmatycznymi, mającymi powiązania z Kościołami Ameryki Północnej, których przesłanie odnowy zawiera modlitwy za inne Kościoły i z innymi Kościołami

1820 - ks. James Haldane Stewart publikuje Wskazówki dla ogólnego zjednoczenia chrześcijan w modlitwie o wylanie Ducha Świętego

1840 - ks. Ignatius Spencer występuje z propozycją Zjednoczenia w Modlitwie dla Jedności

1867 - pierwsza Konferencja Biskupów Anglikańskich w Lambeth w preambule do Rezolucji podkreśla wagę modlitwy o jedność

1894 - papież Leon XIII zachęca do przeprowadzania Oktawy Modłów o Jedność w kontekście świąt Zesłania Ducha Świętego

1908 - obchody Oktawy Jedności Kościoła zostały zainicjowane w styczniu przez ks. Paula Wattsona

1926 - Ruch „Wiara i Ustrój” rozpoczyna wydawanie Propozycji na Oktawę Modłów o Jedność Chrześcijan

1935 - ks. Paul Couturier z Francji popiera Powszechny Tydzień Modlitwy o Jedność Chrześcijan opierając się na modlitwie o jedność, „jakiej chce Chrystus i przez środki, które On wybiera”

1958 - Centrum „Jedność Chrześcijan” (Lyon, Francja) i Komisja „Wiara i Ustrój” Światowej Rady Kościołów rozpoczynają wspólne przygotowania materiałów na Tydzień Modlitw

1964 - Dekret o ekumenizmie II Soboru Watykańskiego podkreśla fakt, że modlitwa jest duszą ruchu ekumenicznego i w ten sposób zachęca do obchodzenia Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan

1966 - Komisja „Wiara i Ustrój” Światowej Rady Kościołów i Sekretariat ds. Jedności Chrześcijan (obecnie Papieska Rada ds. Popierania Jedności Chrześcijan) rozpoczynają wspólne oficjalne przygotowania tekstu na Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan (wykorzystanego po raz pierwszy w 1968 r.)

1975 - projekt początkowy tekstów Tygodnia Modlitw został przygotowany przez wspólnotę lokalną, następnie przepracowany przez Komisję „Wiara i Ustrój” oraz Papieską Radę ds. Popierania Jedności Chrześcijan. Staje się to praktyką lat następnych

1998 - po raz pierwszy w Polsce Rada ds. Ekumenizmu Konferencji Episkopatu Polski i Polska Rada Ekumeniczna wydają wspólnie zeszyt na Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan

2004 - Komisja „Wiara i Ustrój” i Papieska Rada ds. Popierania Jedności Chrześcijan decydują, że broszury z tekstami na Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan będą wspólnie publikowane i prezentowane w tym samym formacie

2008 - obchody stulecia Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan.