Ewa Zarzycka dla "TS": Tekst niepoważny
To miał być poważny tekst. Może o tym, jak Unia Europejska pod sztandarami demokracji chce ludzi, którzy od wojny czy niedostatku ze swych krajów uciekają, osiedlać siłą w państwach, o których na uszy nie słyszeli i w których mieszkać nie chcą. Albo o Trumpie, który na złość oświeconym i jak Unia demokracji pełnym elitom nadal prezydentem USA jest. Przyznam, że myślałam i o tematach mniej ambitnych, trzewi narodu i polityki nie szarpiących, jak np. o festiwalu opolskim, który stał się głośny, zanim jeszcze się zaczął, z powodu gwiazd, które na nim wystąpić nie chcą. I o tu i ówdzie rozlegających się przy tej okazji nawoływaniach, by muzykę i artystów dzielić na słusznych, czyli tych ze światopoglądem odpowiednim, i niesłusznych, którzy na ulice wylegają powodowani wrażą ideologią, niekiedy, o zgrozo, na czarno ubrani.
/ Pixabay.com/CC0
Ale zgubiły mnie nie dające się wyplenić nawyki. Jednym z nich jest zamiłowanie do pieszych wędrówek. Nie tylko po górach i bezdrożach, ale i po warszawskich chodnikach. I właśnie na stołecznym chodniku moje ambicje szlag trafił. Unicestwiła je pewna cyklistka, dziewczę hoże, młode, które nagle wyskoczyło zza zakrętu, gnając tak, jakby postanowiło akurat tego dnia pobić swój rekord w jeździe do pracy na czas. Moje nawyki i jej ambicje zderzyły się niemal dosłownie.
O czym tu dumać na paryskim bruku – pisał wieszcz. Bruk, na którym się znalazłam, był warszawski i może dlatego dumać miałam o czym. Np. o tym, że budowanie autorytetu państwa i prawa dotyczy też rzeczy drobnych. Że wytaczając armaty przeciwko mafiom wszelkiej maści, prawdziwym i urojonym, tworząc nowe prawo, trzeba zadbać by to, które istnieje, było przestrzegane. Np. przepisy kodeksu drogowego, które, z wyjątkiem trzech okoliczności, jazdy po chodniku zabraniają...
Wybaczcie Państwo te niepoważne, zrodzone pewnie z szoku myśli. A na chodnikach uważajcie.
Ewa Zarzycka
Artykuł pochodzi z najnowszego numeru "TS" (21/2017) dostępnego także w wersji cyfrowej tutaj.
#REKLAMA_POZIOMA#
O czym tu dumać na paryskim bruku – pisał wieszcz. Bruk, na którym się znalazłam, był warszawski i może dlatego dumać miałam o czym. Np. o tym, że budowanie autorytetu państwa i prawa dotyczy też rzeczy drobnych. Że wytaczając armaty przeciwko mafiom wszelkiej maści, prawdziwym i urojonym, tworząc nowe prawo, trzeba zadbać by to, które istnieje, było przestrzegane. Np. przepisy kodeksu drogowego, które, z wyjątkiem trzech okoliczności, jazdy po chodniku zabraniają...
Wybaczcie Państwo te niepoważne, zrodzone pewnie z szoku myśli. A na chodnikach uważajcie.
Ewa Zarzycka
Artykuł pochodzi z najnowszego numeru "TS" (21/2017) dostępnego także w wersji cyfrowej tutaj.
#REKLAMA_POZIOMA#
