Wojciech Oniszek: Sondaże są ściemą do prania mózgów
Żeby nie było – od wielu lat uważam, że tzw. sondaże polityczne w Polsce są jedną, wielką ściemą. Ściemą służącą wyłącznie do prania mózgów. I do golenia z kasy każdego leszcza, który tą ściemę kupuje.
/ morguefile.com
To, że tzw. sondaże polityczne w Polsce są ściemą, jest według mnie, faktem. Tu się pomylą o 15%, tam o 25%. Taka sondażowa karma, bo sondażownie zawsze mają jedynie słuszne wytłumaczenie – albo że nie są w stanie zajrzeć w dusze respondentów, albo że respondenci ukrywają swoje preferencje polityczne, a nawet oszukują ankieterów. Tak czy inaczej – zawsze to wina respondenta, który jest ukrywaczem albo oszustem. Dodatkowo z zamkniętą duszą.
Przyjmijmy, na chwilę, taki tok rozumowania. Niech będzie, że respondenci kłamią, ukrywają. Że nie sposób trafić do ich dusz. Pytaniami, które natychmiast się nasuwają są:
- dlaczego wierzy się respondentom, którzy kłamią i ukrywają?
- kiedy dowiemy się, że respondenci kłamią i ukrywają?
- co robią sondażownie by takich respondentów wykluczyć z badania, a, tym samym, się uwiarygodnić?
Moim zdaniem – odpowiedzi są proste. Sondażownie nie robią nic. Nie są zainteresowane najważniejszym problemem – problemem własnej wiarygodności. Bo zawsze znajdzie się jakiś … sponsor… , który zapłaci za kolejną sondażową ściemę.
I tu ciekawostka – są sondaże i sondaże. Wielokrotnie mieliśmy okazję zapoznać się ze stwierdzeniem „mamy własne, wewnętrzne sondaże”. To fakt – takie sondaże są robione. Jest również faktem, że ich wyniki znacznie odbiegają od tych prezentowanych publicznie, robionych głównie na potrzeby mediów. I tu zastanawia jedno – milczenie sondażowni. Nie spotkałem się z przypadkiem polemiki sondażowni ze stwierdzeniem „mamy własne sondaże wewnętrzne”. Moim zdaniem – sondażownie doskonale wiedzą gdzie mogą sprzedać ściemę a gdzie nie. Dlatego milczą.
Kłamstwo sondażowe ma drugie życie. Znacznie ważniejsze od zwalania winy na respondentów. Kreuje rzeczywistość. Wyznacza tzw. trendy. Temu tu rosło, tamtemu spadło. Albo na odwrót. Kolejne kłamstwo. Każdy myślący człowiek zada sobie pytanie – jak można budować trendy na czymś, co jest kłamstwem? Ależ można! Odpowie … analityk.
Tzw. analitycy nie chcą pamiętać, że sondaże są kłamstwem, bo to kłóci się z ich … analizami. Nie dopuszczają do siebie myśli, że sondaże są kłamstwem. Dlatego analizują kłamstwo, dając, tym samym, świadectwo legitymizowania kłamstwa. Stając się jego gorliwymi wyznawcami. Można kreować rzeczywistość na kłamstwie? Dla kłamców owszem. I ich wyznawców też.
W ubiegłym tygodniu złodziejaszkowi udało się ukraść 500 zł. W tym – 200 zł. No i mamy trend – złodziejaszkowi spada … wydajność. Analizą jest wydajność a nie to, że złodziejaszek dalej jest złodziejaszkiem. Sondaż, trend, kreacja rzeczywistości. Oderwanej od rzeczywistości.
Nie dajmy się oszukać. Nie dajmy sobą manipulować. Sondaże polityczne, od lat, są aferą, którą należy się zająć. A, przede wszystkim, nie bać się nią zająć. Wiele kłamstw III RP doczekało się odkłamania. Dlatego, że nie bano się nimi zajmować, odkłamywać. Kiedy zaczniemy odkłamywać sondaże?
Przyjmijmy, na chwilę, taki tok rozumowania. Niech będzie, że respondenci kłamią, ukrywają. Że nie sposób trafić do ich dusz. Pytaniami, które natychmiast się nasuwają są:
- dlaczego wierzy się respondentom, którzy kłamią i ukrywają?
- kiedy dowiemy się, że respondenci kłamią i ukrywają?
- co robią sondażownie by takich respondentów wykluczyć z badania, a, tym samym, się uwiarygodnić?
Moim zdaniem – odpowiedzi są proste. Sondażownie nie robią nic. Nie są zainteresowane najważniejszym problemem – problemem własnej wiarygodności. Bo zawsze znajdzie się jakiś … sponsor… , który zapłaci za kolejną sondażową ściemę.
I tu ciekawostka – są sondaże i sondaże. Wielokrotnie mieliśmy okazję zapoznać się ze stwierdzeniem „mamy własne, wewnętrzne sondaże”. To fakt – takie sondaże są robione. Jest również faktem, że ich wyniki znacznie odbiegają od tych prezentowanych publicznie, robionych głównie na potrzeby mediów. I tu zastanawia jedno – milczenie sondażowni. Nie spotkałem się z przypadkiem polemiki sondażowni ze stwierdzeniem „mamy własne sondaże wewnętrzne”. Moim zdaniem – sondażownie doskonale wiedzą gdzie mogą sprzedać ściemę a gdzie nie. Dlatego milczą.
Kłamstwo sondażowe ma drugie życie. Znacznie ważniejsze od zwalania winy na respondentów. Kreuje rzeczywistość. Wyznacza tzw. trendy. Temu tu rosło, tamtemu spadło. Albo na odwrót. Kolejne kłamstwo. Każdy myślący człowiek zada sobie pytanie – jak można budować trendy na czymś, co jest kłamstwem? Ależ można! Odpowie … analityk.
Tzw. analitycy nie chcą pamiętać, że sondaże są kłamstwem, bo to kłóci się z ich … analizami. Nie dopuszczają do siebie myśli, że sondaże są kłamstwem. Dlatego analizują kłamstwo, dając, tym samym, świadectwo legitymizowania kłamstwa. Stając się jego gorliwymi wyznawcami. Można kreować rzeczywistość na kłamstwie? Dla kłamców owszem. I ich wyznawców też.
W ubiegłym tygodniu złodziejaszkowi udało się ukraść 500 zł. W tym – 200 zł. No i mamy trend – złodziejaszkowi spada … wydajność. Analizą jest wydajność a nie to, że złodziejaszek dalej jest złodziejaszkiem. Sondaż, trend, kreacja rzeczywistości. Oderwanej od rzeczywistości.
Nie dajmy się oszukać. Nie dajmy sobą manipulować. Sondaże polityczne, od lat, są aferą, którą należy się zająć. A, przede wszystkim, nie bać się nią zająć. Wiele kłamstw III RP doczekało się odkłamania. Dlatego, że nie bano się nimi zajmować, odkłamywać. Kiedy zaczniemy odkłamywać sondaże?
