Tyle gadania o tym, jaki ten film jest słuszny i potrzebny, a kończy się na... zbijaniu kasy na koszulkach? Serio? W jakim świetle stawia to cały nakręcany wokół #TylkoNieMówNikomu hajp? Parę dni temu czytałem, że Sekielski​ chce rozkręcać portal z filmami dokumentalnymi. I choć - jak rozumiem - do tego projektu też zachęcił go ostatni sukces, to jednak sam pomysł wydawał mi się, jako miłośnikowi nonfiction, bardzo w porządku. Inna kwestia to ewentualna zawartość: bo jeśli miałyby się tam znaleźć jedynie materiały walące w kler i prawicę, to jednak słabo. No ale to odrębna rzecz. Sama idea jak najbardziej ok.

Ale coś takiego? Sekielski mógłby przynajmniej przez kwartał poudawać, że chodziło mu o coś więcej niż autolans. A na dodatek jeszcze wczorajsze doniesienia o szefie fundacji "Nie lękajcie się", który ponoć miał wyłudzić 20 tys. od jednej z ofiar księdza pedofila. Bardzo to wszystko cuchnie. Po prostu czuć w ustach smak zjełczałych lodów kręconych na ludzkiej tragedii.



***

Jest oświadczenie w sprawie koszulek. Oczywiście dostało się tym, którzy to skrytykowali. Czyli między innymi mnie. Bo to my jesteśmy hipokrytami. Bo przecież, gdyby Sekielski​ i Spółka chcieli zarobić na swoim filmie, to sprzedawaliby telewizjom licencje na emisję, zamiast je udostępniać za grabę z prezesem, i odpaliliby reklamy na YouTube. No, może rzeczywiście powinni byli to zrobić. Wtedy przynajmniej sprawa od początku byłaby czysta.

Ale jeszcze bardziej rozśmieszył mnie argument blogera JasonHunt​, który udostępniając ten post, stwierdził, że na "Titanicu" też twórcy zarabiali. Oczywiście chciał być taki na przekór ciemnemu ludowi, co to tłumnie i bez rozumu ruszył Sekielskich bić. Zapomniał tylko, że a) zatonięcie Titanica wydarzyło się już dawno i obrosło setkami legend, zanim Cameron zrobił swój film, b)  tam nikt nie udawał, że chodzi o coś innego niż o popkulturowy produkt.

Kiepskie to wszystko naprawdę. Ale w sumie trudno było się czegoś innego spodziewać. Nie sądziłem tylko, że maski spadną tak szybko. Widocznie towarzystwo poczuło się zbyt pewnie.

Marcin Królik