I to byłoby na tyle o tym jak UE radzi sobie z kryzysami - takimi jak wojna czy zapaść gospodarcza - którym sama jest winna, zarówno przez swe działania jak i przez zaniechania.

"Wczorajsze wnioski Rady Europejskiej były tak pełne przechwałek i pochwał, że można by pomyśleć, iż przywódcy UE dopiero co wrócili z siłowni"

- czytamy na Euractiv.com.

"Silne zaangażowanie"

Ostateczny tekst potwierdza zaangażowanie (prawie) wszystkich państw członkowskich w podejście "pokój przez siłę" do wojny na Ukrainie. "Silne" ukraińskie wojsko, ogłosili przywódcy, zapewni, że Kijów będzie w "najsilniejszej możliwej pozycji" do negocjowania porozumienia pokojowego z Rosją. [Jednocześnie plan Kallas pomocy dla Ukrainy w wysokości 40 mld € właśnie upadł!]

Podobnie, państwa członkowskie zobowiązały się "osłabić" zdolność Kremla do prowadzenia wojny poprzez "wzmocnienie egzekwowania" sankcji wobec Moskwy. Potwierdzili również swoje "silne zaangażowanie" w ściganie rosyjskich przywódców za zbrodnie wojenne. [Jednocześnie plan konfiskaty 200 mld € rosyjskich lokat w UE na cele pomocy Ukrainie, nie pojawił się nawet na agendzie].

Nieudolna Europa

Muskularna retoryka rozszerzyła się także na kwestie ekonomiczne. Przywódcy zobowiązali się do „wzmocnienia konkurencyjności Europy”, „wzmocnienia jednolitego rynku” i podkreślili znaczenie „wzmocnienia stabilności finansowej”.  Nawet środowisku nie oszczędzono SŁOWNEGO  MACHIZMU Rady Europejskiej. [Jednocześnie jedyny unijny pomysł na wyjście ze stagnacji gospodarczej to jeszcze większy balast zielonej polityki oraz kolejne wielkie zadłużenie, kosztem przyszłych pokoleń, odsuwające tylko w czasie zagrożenie kryzysem finansowym].

Przy wszystkich powtarzających się twierdzeniach UE o jej „męskiej tężyźnie”: wojskowej, gospodarczej i środowiskowej, sam szczyt jasno dał do zrozumienia, że  EUROPA  POZOSTAJE  PRZEPEŁNIONA SŁABOŚCIĄ,  NIEUDOLNOŚCIĄ  I  PODZIAŁAMI.”

[Jacek Saryusz-Wolski – polski ekonomista, europeista, polityk i urzędnik państwowy, jeden z głównych negocjatorów przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Pierwszy pełnomocnik rządu do spraw integracji europejskiej i pomocy zagranicznej (1991–1996), sekretarz Komitetu Integracji Europejskiej (2000–2001), poseł do Parlamentu Europejskiego VI, VII, VIII i IX kadencji (2004–2024), wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego VI kadencji (2004–2007), wiceprzewodniczący Platformy Obywatelskiej (2006–2010), wiceprzewodniczący Europejskiej Partii Ludowej (2006–2017)]