Nic dodać, nic ująć. To ludzie świrują, odlatują, wywracają ustalone porządki wartości oraz gardzą tradycją . Ten tzw. świat to my – ludzie. A mówiąc konkretnie:   nie my, tylko oni…
       
Angielski pisarz, zreszta katolik, jak wielu najwybitniejszych ludzi pióra Wielkiej Brytanii w XX wieku Aldous Huxley (na tej liście są tez Graham Greene, Bruce Marshall, Archibald J.Cronin czy Gilbert Chesterton) z dużą swadą pisał o lewackich utopiach w „Nowym Wspaniałym Świecie”. Teraz takich „nowych wspaniałych światów” funduje nam się codziennie kilka, pod każdą czy niemal każdą szerokością geograficzną, a później jeszcze żąda się ode mnie czy od nas, żebyśmy klaskali, mówiąc, jaki ten „nowy wspaniały świat” jest cudowny , piękny i postępowy. Celnie to ujął Stanisław Jerzy Lec: „Wyznania: „Świat jest piękny!”- ządają ode mnie zwykle ci, co mi go obrzydzili” . Autor pokaźnej liczby świetnych aforyzmów S. J.   Lec , nasz rodak, był mistrzem w lapidarnej ocenie owego „świata”. W ostatnich kilkunastu dniach niemal codziennie przypomina mi się jego maksyma: „Świat nigdy nie może przebaczyć tym, którzy nic nie zawinili”. Skądinąd parę wieków przed polskim aforysta, Francuz Francois de La Rochefoucauld pisał ze znajomością rzeczy, która okazała się   absolutnie ponadczasowa: „ Świat przeważnie wyżej ceni zasługi pozorne niż rzeczywiste”. O,mój Boże , jakie to aktualne!
     
A jednak, mimo wszystko,wbrew różnym idiotom i kretyńskim trendom, bardzo proszę, abyśmy tak strasznie na owym „świecie” nie wieszali psów! Ustaliliśmy już bowiem, że świat to ludzie i o konkretne zło, głupoty, chamstwo, szarganie świętości oskarżajmy raczej konkretnych ludzi, konkretne środowiska . To będzie bardziej efektywne i racjonalne niż biadolenie i inne pitu-pitu.   AKAPiT :   Wszystkim nam zatem dedykuję w tym kontekście myśl mędrca z Indii Rabindranatha Tagore, który napisał kiedyś: „My źle odczytujemy ten świat, gdy zaczynamy się nań uskarżać”…